നീയില്ലാത്ത ഒരു പുതുവര്ഷം വന്നെത്തുന്നു.... നീയില്ല എന്നത് ഒരു യാഥാര്ത്ഥ്യം ആണെന്ന് എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നത്, നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള് വന്നണയുമ്പോഴാണ്. കാട്ടുപൂക്കളേയും , തുമ്പിയേയും പ്രണയിച്ച നീ, വേദനകളെ പനിനീര്പൂക്കളാക്കി മാറ്റി. നിന്റെ കണ്ണിലെ പ്രകാശബിന്ദുക്കളെ നോക്കി ഞാനൊരിക്കല് പറഞ്ഞു, നിനക്കു കാണാനായാണ് സൂര്യന് ഉദിക്കുന്നതും,നക്ഷത്രങ്ങള് പുഞ്ചിരിക്കുന്നതും, അന്നത്തെ നിന്റെ പുഞ്ചിരിയില് , ഒരു വിഷാദഛവി പരക്കുന്നതു ഞാന് കണ്ടു. പക്ഷെ നിന്നെ ഞാനെന്ന പോലെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നതുകൊണ്ട് , അതെന്റെ തോന്നലായി മറക്കാന് ഞാന് ശ്രമിച്ചു. നിന്റെ ജീവിതം എണ്ണിതീര്ക്കാവുന്ന നാളുകളേയുള്ളു എന്നു പറയാന് നീ എന്തിനു കുടജാദ്രി തിരഞ്ഞെടുത്തു.. ആരും കരയാത്ത , കുടജാദ്രി എന്നെ കണ്ണുനീരണയിച്ചു , നിന്നെ ഞാന് സ്നേഹിച്ചു കൊതിതീര്ന്നിരുന്നില്ലല്ലോ പ്രിയ തോഴാ... ആ യാത്ര നിന്റയൊരു സ്വപ്ന സാഫല്യമായിരുന്നെന്നു ഞാനറിഞ്ഞു നീയെനിക്കെഴുതിയ അവസാനത്തെ കത്തിലൂടെ അതു ഞാനറിയുമ്പോഴേക്കും നീ ഒരു പക്ഷേ സ്വര്ഗ്ഗവാതില്ക്കലെത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നിരിക്കും. നീ എവിടെയാണ് ഉറങ്ങുന്നത്. എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ നിനക്കു തന്നു തീര്...